Lekker sporten...

Ik houd niet zo van bewegen. Als er een olympische sport bestond voor “zo efficiënt mogelijk stilzitten”, zat ik nu niet dit stukje te schrijven, maar ergens op een bank mijn medaille te bewonderen. Ik werd gedwongen dit op te biechten tijdens een familiebijeenkomst met ooms en tantes van 70+.

‘Ik fiets élke dag,’ zegt er één trots, als het over bewegen gaat. ‘Ik ook,’ zegt de ander. ‘We hebben een elektrische fiets hoor, maar dat is ook bewegen.’ Ik knik. Want ja, dat is bewegen. Technisch gezien. Net zoals ik voorheen één keer per week aan padel deed en dat zag als een sportieve levensstijl. ‘Wat doe jij?’ vraagt mijn 75-jarige tante die vijf keer per week sport. Ik neem een slok. Tijd rekken.

‘Ik doe sinds een half jaar 2x per week een half uur krachttraining. En meestal fiets ik naar de sportschool!’ Het is echt het minimale, ik weet het. Maar ja, het is in ieder geval iets.

Zoals altijd in dit soort gesprekken, komt er iemand met feiten. ‘Na je dertigste verlies je spiermassa,’ zegt de fitte tante tegen mij. Ze gaat door, nu tegen de rest van de familie. Dat krachttraining helpt. Dat onderzoek laat zien dat zestigers met twee keer per week trainen spiermassa opbouwen. Dat je dit nodig hebt voor een fit lijf – eentje dat je zonder nadenken de trap op helpt of je overeind houdt als je struikelt (met alle gevolgen van dien). En ze had nog wat over botafbraak en balans, maar toen was ik al afgehaakt.

Wij, de beweeghaters, hebben totaal géén zin om dit te horen. Waarom niet? Omdat het ons confronteert met de ernst van de situatie. Nederlanders zijn kampioen zitten (10 uur per dag), jonge kinderen zitten meer op de achterbank dan op hun eigen fiets. Tieners stoppen vaker met sporten, veertigplussers gaan van bureaustoel naar bankstel en ouderen zien de e-bike als preventie. Tsja… Wijzer Ouder Worden, dat wordt voor álle leeftijden: tandje erbij!

Ga terug naar columns.